Posts

Showing posts from 2011

Περιμένοντας το χειμώνα.

Image
Monika - Yes I Do Χειμώνιασε. Θαλπωρή. Ένα μικρό δωμάτιο με ζεστό φρέσκο καφέ και τζάκι, αχ το τζάκι! Στο βάθος παίζει η υπέροχη Μόνικα. Μια χαρούμενη θλίψη. Ερωτεύτηκα τη Μόνικα! Μια καλή παρέα, ναι μια καλή παρέα με πουλόβερ! Και μια χειμωνιάτικη εκμηστηρευτική συζήτηση, για τον καθένα μας. Βρέχει. Λείπει μια γυναίκα, αυτό το υπέροχο πλάσμα που πρώτη φορά γνωρίσαμε στο πρόσωπο της μάνας μας.. Της μάνας! Μια γυναίκα λείπει, μια ζεστή της αγκαλιά, ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο, μια καλή κουβέντα από τα υγρά της χείλη. Αγαπώ τον κόσμο. Τη φύση. Τις ωραίες και απλές γυναίκες, τους περίπλοκους άντρες, τις εμπειρίες. Απλά, η ζωή να κυλά απλά, όπως τις λέξεις τις δικές μας. Μουσική, στη μουσική που δεν υποτιμά τη νοημοσύνη μας, που αγγίζει την καρδιά μας. Που όταν ακούς ένα τραγούδι νιώθεις πού διαφέρεις από το χιμπαντζή. Μουσική με αισθήματα! Η μουσική αγγίζει ψυχή κι όχι τζέπη. Αυθεντικός, αληθινός, αυτούσιος Άνθρωπος. Πιάνο. Κιθάρα. Νιότη. Μνήμη. Δάκρυ: Η υγρή φύση της ψυχ...

Εις μνήμη όλων των χρυσοψάρων της γης

Λίστα με τους ανθρώπους που πρέπει να πεθάνουν: - 98% των δημοσιογράφων - οι πολιτικοί τύπου Κουλία-Συλλούρη - οι ψηφοφόροι του Σαμψών - ο Justin Bieber - οι δημοσιογράφοι - ο Αρχιεπίσκοπος - «Το φορτίο δεν μπορούσε να πειραχτεί για διεθνή πολιτικούς λόγους». - Ποιοι είναι οι λόγοι κύριε Τάδε; ΡΕ ΑΧΡΗΣΤΕ ΔΗΜΟΣΙΟΒΛΑΚΕ, οι ΔΙΕΘΝΗ πολιτικοί λόγοι σημαίνει ότι εί sh ε sh έρι που ‘άλλους’, εν λέγονται στην τηλεόραση τούτα. Τι εκαρτέρας να κάμουμε; Είμαστε πάνω σε ένα σχοινί. Εν μπορείς να πάεις που τη μια διότι εννα μά sh εται ο άλλος, αν πάεις που την άλλη το ίδιο. Κάβλα του Προέδρου να κάμνει την εξωτερική του πολιτική όπως τη νομίζει ο ίδιος, τζιαι έκαμε την καλύτερη εξωτερική πολιτική που τον τζιαιρό που θυμούμαι εγώ Κυβέρνηση. Ο ‘Εθνάρχης’, ο αρ chi άκκης εί sh ε μας μαλωμένους με ούλλο τον κόσμο. Ο Χριστόφκιας εκατάφερε –εν ξέρω πως, εν οι βουκκούες, εν τα φιλούθκια που δια, εν ξέρω τι ήταν, είμαστε φίλοι τζιαι με τους Εβραίους τζιαι με τους Αράπιες, τζιαι με ...

Χωρίς τίτλο

Έχω καιρό να γράψω. Είμαι απαθής. Τα συναισθήματά μου τα εκφράζω μέσω facebook κι ειμαι ολοκληρωμένος, αν ξεπεράσω τα 10 Likes , πετυχημένος. Όταν γράφεις εκφράζεσαι. Όταν γράφεις με στυλ πληρώνεσαι! Είναι Ήταν ανάγκη να γράφω σκέφτομαι. Κρατούσε σε εγρήγορση το μυαλό μου και εμπόδιζε τη δημιουργία λίπους στον εγκέφαλο. Δεν σκέφτομαι, δε διασκεδάζω, δε γελώ, δεν προκαλώ γέλια. Ένα κορμί που σέρνεται και γυρεύει τον παλιό του εαυτό. Ο στρατός φτέει; Ίσως. Εγώ φταίω που το επέτρεψα; Ναι. 8 γραμμές. Καλό, για 7 λεπτά σκέψης αυθόρμητης κινήσεως του χεριού. Να γράψω πολλά για να είμαι και λίγο παραγωγικός. Stop . Σκέφτομαι... ... ... Πότε μεγάλωσα; Πότε θα ξέρω ότι μεγάλωσα; Όταν θα έχω χάσει τη ζωντάνια μου, το χιούμορ μου, όταν φείδομαι χρημάτων; Όταν μόνο με λίγο αλκοόλ περνάς καλά; Όταν βάζω κάθε μέρα καφέ στο γάλα; Όταν με ενοχλούν άνθρωποι; Όταν μυρίζομαι το γιασεμί στη βεράντα ή όταν βάζω κανόνες; ... ... Το λίπος δυσχαιρένει τη λειτουργία του εγκεφάλου και ανορθογραφεί, ή έτσι...