Περιμένοντας το χειμώνα.

By
Monika - Yes I Do

Χειμώνιασε. Θαλπωρή. Ένα μικρό δωμάτιο με ζεστό φρέσκο καφέ και τζάκι, αχ το τζάκι! Στο βάθος παίζει η υπέροχη Μόνικα. Μια χαρούμενη θλίψη. Ερωτεύτηκα τη Μόνικα! Μια καλή παρέα, ναι μια καλή παρέα με πουλόβερ! Και μια χειμωνιάτικη εκμηστηρευτική συζήτηση, για τον καθένα μας.

Βρέχει.
Λείπει μια γυναίκα, αυτό το υπέροχο πλάσμα που πρώτη φορά γνωρίσαμε στο πρόσωπο της μάνας μας.. Της μάνας! Μια γυναίκα λείπει, μια ζεστή της αγκαλιά, ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο, μια καλή κουβέντα από τα υγρά της χείλη.

Αγαπώ τον κόσμο. Τη φύση. Τις ωραίες και απλές γυναίκες, τους περίπλοκους άντρες, τις εμπειρίες.
Απλά, η ζωή να κυλά απλά, όπως τις λέξεις τις δικές μας.
Μουσική, στη μουσική που δεν υποτιμά τη νοημοσύνη μας, που αγγίζει την καρδιά μας. Που όταν ακούς ένα τραγούδι νιώθεις πού διαφέρεις από το χιμπαντζή. Μουσική με αισθήματα! Η μουσική αγγίζει ψυχή κι όχι τζέπη.
Αυθεντικός, αληθινός, αυτούσιος Άνθρωπος.
Πιάνο. Κιθάρα.
Νιότη.
Μνήμη.

Δάκρυ: Η υγρή φύση της ψυχής.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Για τον κ. Μίκη

By
Image
Για τον Μίκη, θυμάμαι παιδί ακόμα, δημοτικού, άκουγα τα τραγούδια σου κι ανατρίχιαζα. Συλλογή από επιλογές τραγουδιών σου σε πέντε δίσκους, καθημερινώς τα άκουγα το ένα μετά το άλλο. Έβραζε το παιδικό μου αίμα. Τα ίδια κομμάτια που άκουγε κι ο πατέρας μου, και να είσαι σίγουρος πως και στα δικά μου παιδιά θα βάζω να σ' ακούνε. Θα τους μιλήσω για σένα, για τους αγώνες, για τις θυσίες σου. Αλλά θα παραλείψω αυτό το πισογύρισμά σου, στο ενενήντα και κάτι, θα το παραλείψω για σένα, για να σου σώσω την υστεροφημία σου.  Κρίμα κύριε Μίκη, εσύ μου δίδαξες ιστορία, τι θα πει αγώνας, έχουμε δύο γενιές διαφορά κύριε Μίκη κι είσαι ακόμα σύγχρονος, έχεις περάσει στην αιωνιότητα, χρόνια τώρα. Είσαι πιο μεγάλος κι από εσένα τον ίδιο.  Εσύ μου φύτεψες στη ψυχή τον Ελύτη και τον Ρίτσο και τον Σεφέρη και την ελληνική γλώσσα. Που μου έδειξες την άλλη Ελλάδα, αυτή που είμαι περήφανος να δείχνω. Αυτήν την Ελλαδά που με συγκρατά ακόμα απ' το ν' αποτινάξω παντελώς την ελλ...
Read more
By
The human interaction has taken thousands of years to develop. The very first humans used gestures and sounds to communicate. Since our early attempts to pass messages to each other, there has been some progress. Now, we take one or two straight lines, we add a curved one as well and we construct those smudges we name letters. Then we take those tiny smudges, we glue them together and we create words, many words next to each other create sentences and sentences create meanings, abstract notions and thus we communicate. Forms, shapes and colours are projected into our minds. The most magic of them all is that those sequences of random lines and curves make us feel!      And then we invented literature: the art of narrating stories. The art of putting those scribbles in the optimum order and through the eyes transmitting pictures, sounds, smells and even emotions. We perfected that when the first poem was written.   ...
Read more

Κύπρος 2008

By
Θυμώνω . Η αισχροκέρδια έγινε τέχνη, οι αισχροκερδείς.. διάνοιες! Αυτή η κοινωνία επιβραβεύει την κάθε είδους "παραποθκιά", την κάθε είδους εκμετάλλευση και νόμιμη κλεψιά. Βλέπεις τον κάθε ερασιτέχνη να κυκλοφορεί με αυτοκίνητα αναγνωρισμένης αξίας, κατέχοντας βεβαίως το καλό της μοντέλο, βλέπεις-ακούεις τον κάθε επαγγελματία που σου προσέφερε τις υπηρεσίες και έφτασε η ώρα της πληρωμής του, να ανοίγει το στόμα του και χωρίς σκέψη και ενοχή να λέει έναν νούμερο. Θαυμάζεις τα πολλά σπίτια των εκατομμυρίων, τα αυτοκίνητα με τιμές 5 μηδενικών. Περπατάς και διακρίνεις τα κροκοδειλάκια στις αριστερές άκριες φανέλλων. Χαίρεσαι! που η χώρα σου έχει ανθρώπους με κύρος, ανθρώπους εύρωστους, ανθρώπους που κλέβουν- νόμιμα πάλι- από κοινοφελή ταμία ποσά 6 μηδενικών, ανθρώπους με ερωτιματικό.. Αχ, αυτή η οικονομική κρίση! Θυμώνω , που οι αρχοντοχωριατοευρωπαίαοι Κύπριοι αρέσκονται στο να πληρώνουν. Οι Κύπριοι του '74. Κάλτσες δεν είχαν να φορέσουν. Σε 35 χρόνια ξέχασαν την καταγωγή το...
Read more