Κύπρος 2008

Θυμώνω. Η αισχροκέρδια έγινε τέχνη, οι αισχροκερδείς.. διάνοιες! Αυτή η κοινωνία επιβραβεύει την κάθε είδους "παραποθκιά", την κάθε είδους εκμετάλλευση και νόμιμη κλεψιά. Βλέπεις τον κάθε ερασιτέχνη να κυκλοφορεί με αυτοκίνητα αναγνωρισμένης αξίας, κατέχοντας βεβαίως το καλό της μοντέλο, βλέπεις-ακούεις τον κάθε επαγγελματία που σου προσέφερε τις υπηρεσίες και έφτασε η ώρα της πληρωμής του, να ανοίγει το στόμα του και χωρίς σκέψη και ενοχή να λέει έναν νούμερο.
Θαυμάζεις τα πολλά σπίτια των εκατομμυρίων, τα αυτοκίνητα με τιμές 5 μηδενικών. Περπατάς και διακρίνεις τα κροκοδειλάκια στις αριστερές άκριες φανέλλων. Χαίρεσαι! που η χώρα σου έχει ανθρώπους με κύρος, ανθρώπους εύρωστους, ανθρώπους που κλέβουν- νόμιμα πάλι- από κοινοφελή ταμία ποσά 6 μηδενικών, ανθρώπους με ερωτιματικό..
Αχ, αυτή η οικονομική κρίση!

Θυμώνω, που οι αρχοντοχωριατοευρωπαίαοι Κύπριοι αρέσκονται στο να πληρώνουν. Οι Κύπριοι του '74. Κάλτσες δεν είχαν να φορέσουν. Σε 35 χρόνια ξέχασαν την καταγωγή τους, τις ρίζες τους. Επίδειξη, κανεί επίδειξη ο Κυπραίος, αρκετά!

Λυπάμαι, που δεν μπορώ να κάνω κάτι σαν άτομο. Χρειάζεται η συλλογική προσπάθεια, η συλλογική αντίσταση, δεν βλέπω εθελοντές..
Η ειρωνία: οι Κύπριοι κάνουν αυτό που κάνω και ΄γω τώρα. Κατηγορούν τα κακώς νοούμενα της Κύπρου, μέχρι εκεί. Εγώ είμαι αποφασισμένος για ένα βήμα παραπάνω. Θέλω να ωριμάσουμε σαν λαός. Να αρνηθούμε την αμερικανοποίηση, να αναγνωρίσουμε την παράδοσή μας, την Ιστορία μας και να ενδιαφερθούμε για ψηλότερες αξίες παρά για τις αξίες των παπουτσιών..