Ορισμένοι εκ φύσεως είναι αισιόδοξοι. Βλέπουν τη ζωή πάντα από τη φωτεινή της πλευρά. Παρόλες τις κακουχίες και τα εμπόδια που έρχονται στο δρόμο τους, τα προσπερνούν, είτε ανώδυνα, είτε επώδυνα και συνεχίζουν. Αυτοί οι άνθρωποι συμπεριφέρονται αυθορμήτως θετικά, άσχετα αν μετά από ώριμη σκέψη διαπιστώσουν ότι η αρχική άποψή τους, ίσως δεν ήταν η καταληλλότερη.

Στην αντίπερα όχθη βρίσκουμε τους απαισιόδοξους. Άνθρωποι με πεσιμιστικές αντιλήψεις για τη ζωή και υποταγμένοι στην τάση να βλέπουν τη δυσάρεστη όψη των πραγμάτων ή και να περιμένουν απλά την δυσάρεστη κατάληξή τους. Τα άτομα αυτά βαδίζουν στη ζωή και βλέπουν τα πάντα μουντά. Ο ψυχικός τους κόσμος αντιλαμβάνεται τα πάντα με μια τάση καχυποψίας.

Είναι δύο αντίθετες καταστάσεις -οι απαισιόδοξοι και οι αισιόδοξοι- στη μια χαρά, ζωντάνια, φωτεινότητα, ενώ στη άλλη μουντά χρώματα και λονδρέζικος καιρός.

[Εμπνευσμένο από παρόμοιο άρθρο του Ε. Παπανούτσου.]

Comments

Εαν η απαισιοδοξία είναι Λονδρέζικος καιρός, τότε εγώ υπόσχομαι πως είμαι Αισιόδοξος.


Παρά ξιπασμένος Κύπριος Στο Λονδίνο, Καλύτερα ξιπασμένος Κύπριος Στην Κύπρο
Anonymous said…
eimai i doksa oute apai- oute aisi- nmz

Popular posts from this blog

Για τον κ. Μίκη

Κύπρος 2008