Εξαναέγραψά το τούτο: μια ζωή δεύτερος. Και ξαναγράφω το. Είμαστε πλάσματα μαζοχιστικά. Τίποτε δεν κάμνουμε για να μην είμαστε δεύτεροι. Και γι' αυτό συνεχίζουμε να ακολουθούμε και να κλαίμε. Σκατά! Με ελευθερώνει αυτή η έκφραση!


Όταν πονείς νιώθεις ζωντανός. Η οκνηρία οδηγεί στην ανοσία και στο μαρασμό των συναισθημάτων. Όταν πονάς τα συναισθήματά σου τέθονται σε λειτουργία. Νιώθεις, ζεις!


Παράξενοι που' μαστε, ε; :-)

Comments

Popular posts from this blog

Για τον κ. Μίκη

Κύπρος 2008