Ανακάλυψα ένα νέο
τρόπο να κρυπτογραφώ τα γραφόμενά μου. Εν τούτη η τάση που έχουμε – ή έχω- να μεν αφήνουμε τα εσώψυχά
μας εκθετημένα σε άλλους. Το να διαβάσει τα κείμενά σου κάποιος εν σάννα τζιαι
θκιαβάζει σε. Πάλε έκαμα πολλή τζιαιρό να γράψω τζιαι εν μου φκένει τίποτε άλλο
παρά τα κυπριακά!
Τελικά ο Στρατός,
τζίνα τα 2 χρόνια κάμνου κακό οξά καλό, τζιαι πόσο; Το σίουρο εν ότι χάνεις basic
skills που εθεωρούσες δεδομένα.
Πιστέφκω
ακράδαντα ότι οι πιο τολμηρές, οι πιο δημιουργικές ιδέες εγεννηθήκαν τις πολύ
πρωινές ώρες. Κατά τη διάρκεια της μέρας συμβαίνουν είτε την ώρα που χέζεις
είτε την ώρα που κάμνεις μπάνιο.
Παλιά έκοφτε με η
λογοτεχνική –τρομάρα μου- αξία των κειμένων μου. Τωρά απλά θέλω να γράφω
συνέχεια. Παρόλο που μου έρκουνται ιδέες συνέχεια, εν κάθουμαι να τις γράψω.
Έπαψα πλέον να
ασχολούμαι τζιαι με την πολιτική τζιαι με την κοινωνία μας. Απογοητεύτηκα
πολλά, όι τόσο που την κατάσταση παρά που τους ανθρώπους. Εν γίνεται να εν τόσο
αφελείς! Εν γίνεται η νέα γενιά να γίνεται τόσο εύκολα manipulated που τα Μέσα! Εν γίνεται να πουλά ο
καθένας ψυγεία στους Εσκιμώους τζιαι να τα γοράζουν!
Comments